8. Spotkanie założycielskie

Spotkanie założycielskie daje uczestnikom możliwość szczerego wyrażenia swoich spraw i problemów, poznania trudności innych uczestników oraz wyrażenia oczekiwań odnośnie grupy wsparcia.

Często członkowie grupy wsparcia na podstawie podobnego problemu konfrontowani są z podobnymi obciążeniami u innych i doświadczają poprzez to swojego pierwszego poczucia wspólnoty.

Oprócz przedstawienia osobistych problemów na pierwszym spotkaniu omawia się sprawy merytoryczne i organizacyjne dalszej pracy grupy.

które powinny zostać wyjaśnione, brzmią:

• Co chcemy osiągnąć w tej grupie?

Możliwe odpowiedzi brzmią: wymiana doświadczeń, wzajemna pomoc, konkretne poradnictwo w poszczególnych problemach, otrzymanie i również sporządzenie materiałów informacyjnych, wzajemne poparcie i stabilizacja w trudnej sytuacji życiowej, itp.

• Kto może zostać członkiem grupy?

Sensownym jest, aby w posiedzeniach grupy uczestniczyły jedynie osoby z podobnymi problemami, osoby z podobnymi problemami i ich rodzina lub osoby z podobnymi problemami, członkowie ich rodzin i fachowcy.

• Jak liczna lub jak mała powinna być grupa i co należy zrobić, jeżeli zgłosi się za dużo lub za mało osób zaintersowanych?

Jeżeli grupa jest za mała (3 lub mniej osób), wówczas można ponownie przeprowadzić akcje reklamowe lub zakończyć spotkania grupy.

Jeżeli grupa jest zbyt liczna (20 lub więcej uczestników), istnieją następujące możliwości: grupa dzieli się na dwa spotkania, grupa nie przyjmuje już żadnych nowych uczestników, aż do osiągnięcia swojego limitu (grupa zamknięta)  lub też grupa szuka wystarczająco dużego pomieszczenia, aby nadal przyjmować wszystkich chętnych.

Odpowiedź na to pytanie jest ściśle związane z tematem grupy i oczekiwaniami. Nie zaleca się zbyt radykalnych ustaleń w początkowej fazie procesów grupy.

które powinny zostać wyjaśnione, brzmią:

• Kiedy, w jakim czasie, w jakim rytmie i w jakim miejscu chce grupa się spotykać w przyszłości?
• Czy powinna istnieć lista grupy, a jeżeli tak, jakie informacje powinna ona zawierać i w jakim celu może ona być używana? (Wysyłanie zaproszeń, materiałów informacyjnych, wspólnych dojazdów, podejmowanie kontaktów poza spotkaniami grupy).
• Kto powinien prowadzić listę uczestników/grupową?
• Kto przejmuje przygotowanie spotkań grupy (ugotowanie kawy, przygotowanie napojów i in.)
• Kto trzyma kasę grupy, zbiera pieniądze, uiszcza opłaty za pomieszczenie itp.?
• Kto przejmuje rolę osoby kontaktowej/rzecznika grupy na zewnątrz (wobec punktu kontaktowego grup wsparcia, ewentualnych zapytań mediów i innych osób zainteresowanych).
• Do kogo mogą zwrócić się nowe osoby zaintersowane? Wiele osób chciałoby się dokładniej poinformowań o grupie, zanim przyjdą na spotkanie (np. o ilości członków, strukturze wiekowej grupy itp.). Punkty kontaktowe z reguły nie posiadają tych informacji i tylko w ograniczonym zakresie mogą ich udzielić.

8.3 Wzajemne poznanie się

Wiele grup wsparcia rozpoczyna spotkanie założycielskie od przedstawienia się. Każda osoba podaje swoje imię i nazwisko i opisuje swoją osobistą sytuację, aktualne problemy oraz czego oczekuje od grupy wsparcia.

Motywacja do współpracy w grupie wsparcia związana jest często z następującymi ogólnymi oczekiwaniami i wyobrażeniami:

• zrozumienie dla własnej osoby
• doświadczenie uznania
• odczucie emocjonalnego poparcia
• przezwyciężenie izolacji
• otrzymanie konkretnych impulsów
• podejmowanie wspólnych działań lub

planowanie i realizowanie wspólnych grup zaintersowań w celu przeprowadzenia pilnych spraw i żądań w zaopatrzniu zdrowotnym i socjalnym.

Bezpośrednio po przedstawieniu się rozwija się często rozmowa na temat obecnych sytuacji życiowych i osobistych problemów poszczególnych osób. Odkrywane są podobieństwa i różnice i uczestnicy odnajdują swe problemy również u innych.

Każdy powinien móc dojść do głosu i wyrazić własne życzenia i oczekiwania. Tylko w ten sposób można uniknąć rozczarowań. Ważnym jest również wysłuchanie innych uczestników. Co oni mają do powiedzenia? Czego mogę się od nich nauczyć?Niezwykle ważna dla procesu grupowego jest idea tolerancji w stosunku do osób mających odmienne zapatrywania.

Na zakończenie spotkania grupy powinno poświęcić się około 15 minut na podsumowanie. Tu każdy powinien po kolei otrzymać możliwość krótko i zwięźle powiedzieć, jak podobało mu się spotkanie oraz czego mu brakowało. W czasie pierwszego spotkania można jeszcze wyrazić, czy przyjdzie się znowu na następne spotkanie.

Jest to dobra metoda, aby wprowadzić przejrzystość w działalność grupy i porównać własne odczucia z odczuciami innych.

Pomocnym jest również porozumienie się na pierwszych spotkaniach odnośnie zasad pracy grupy wsparcia. Wybrane przez grupę zasady powinny  być wiążące w dalszej pracy grupy.

8.4 Grupa zamknięta czy otwarta?

Grupa sama decyduje o tym, czy jest ona obecnie otwarta czy zamknięta, tj. czy przyjmuje nowych członków, czy też nie. Często zbyt duża fluktuacja może utrudnić rozwój stabilnej grupy. Członkowie, którzy od początku w niej działają, mają wówczas często wrażenie, że nie robią postępów wzgl. nie mogą w sposób skoncentrowany dalej pracować nad określonymi tematami.

W takich sytuacjach okazało się słuszne oświadczenie, że grupa jest zamknięta i nie przyjmowanie nowych uczestników. Czasami grupa osiąga optymalną wielkość i postanawia najpierw pracować w tej konstelacji i nie przyjmować dalszych uczestników.

Czasami jednak nowo założone grupy wsparcia walczą z tym problemem, że uczestnicy stopniowo odchodzą. Na pierwszym spotkaniu było ich np. 15, a na trzecim zostało ich jedynie 5. W takiej sytuacji istnieje oczywiście uzasadniony interes otwarcia grupy dla dalszych uczestników.